Marokash va Fransiya o‘rtasidagi chorak final: Kylian Mbappe harakatlari
Boston, AQSh sharqi – Marokash terma jamoasi safarini yakunlashi bilan birga, stadion tashqarisida kutilmagan manzara paydo bo‘ldi: ko‘plab marokashlik muxlislar ko‘z yoshini artib, baribir bir ismni jilmayib tilga olayotgandi – Kylian Mbappe.
U bunga arziydi. Birinchi bo‘limdagi ojiz penaltidan keyin ham.
Ikkinchi bo‘limdagi portlash esa hammasini o‘zgartirdi.
Qasos izlagan Marokash, “to‘xtamas kuch”ga duch keldi
Bu chorak final oddiy o‘yin emasdi. 2022-yilgi yarim finaldagi og‘riq hali ham yodda, Marokash uchun bu safar shunchaki turnir bosqichi emas, qasos imkoniyati edi. Yangi murabbiy, yosh, dadil jamoa, Kylian Mbappe uchun yomon kun tilagan duolar – hammasi shu jazirama Boston kuniga jam bo‘lgandi.
O‘yin boshida kayfiyat ehtiyotkor umid bilan sug‘orilgandi. “Dima Maghreb” hayqiriqlari tribunalarni larzaga keltirar, Fransiya muxlislarining “Allez les Bleus” shiorlari esa faqat ba’zan eshitilib qolardi. Dastlabki daqiqalarda ikkala jamoa ham orqa chiziqni ochib qo‘yishdan qo‘rqib, xuddi qo‘llarini ehtiyotlab o‘ynayotgandek edi. Yarim imkoniyatlar, keskin pressing, ammo xavfli zarbalar deyarli yo‘q.
29-daqiqada esa sahnaga asosiy aktyor chiqdi.
Mbappe penaltini bajarish uchun nuqtaga yo‘naldi. Jarima maydoni ichida harakatlar, to‘pning joyidan siljishi tufayli cho‘zilgan tanaffus, uzoq kutish. Yulduz hujumchi yugurib kelarkan, stadion nafasini ichiga yutdi. Zarba esa… zaif chiqdi. Yassine Bounou uchun sovg‘a. Marokash darvozabonining sevimli lahzalaridan yana biri.
Boston osmonida marokashliklar uchun umid uchquni chaqnadi.
Ikkinchi bo‘lim: bo‘shliq qoldirilgan joyda Fransiya zarba berdi
Tanaffusdan so‘ng o‘yin rangi o‘zgardi. Marokash ortga yashirinishni bas qildi, Fransiya maydon yarmiga dadilroq o‘ta boshladi. Ularning yagona aniq zarbasi ham shu payt keldi, ammo Bounoudan kam bo‘lmagan darajada hushyor bo‘lgan fransuz darvozaboni buni bartaraf etdi.
Shu paytdan boshlab xavf paydo bo‘ldi. Atlas Sherlari oldinga oshgan sari orqa chiziqda bo‘shliqlar paydo bo‘ldi. Fransiyaga esa aynan shunday hududlar kerak. Turnir davomida ko‘plab jamoalar bunga guvoh bo‘lgandi: bu raqibga bo‘sh joy taklif qilish – o‘zingni jazoga hukm qilish demak.
Mbappe chap qanotdan tobora erkinroq harakat qila boshladi. Dribling, tezlik, yo‘nalishni keskin o‘zgartirish – Marokash himoyasi ortga chekindi, lekin vaqt o‘tgan sayin unga yetisha olmay qoldi.
60-daqiqada bosim natija berdi. Mbappe navbatdagi reydini yakunlab, o‘zi uchun odatiy bo‘lib qolgan, ammo himoyachilar uchun halokatli bo‘lgan lahzani yaratdi. To‘p tarmoqda. Fransiya hisobni ochdi, Mbappe esa o‘zining 2026-yilgi Jahon chempionatidagi sakkizinchi golini urdi.
Marokashning qasos orzusi shu zarbada titrab ketdi.
Oradan ko‘p o‘tmay, u endi yakunlovchi emas, yaratuvchi roliga o‘tdi. Chap tomondan yana bir yorib kirish, aniq pas – Ousmane Dembele bu imkoniyatni boy bermadi. Uning turnirdagi beshinchi goli. Statistika tarixga yozildi: bir Jahon chempionatida beshtadan yoki undan ko‘p gol urgan ikki futbolchiga ega bo‘lgan ilk terma jamoa – Fransiya.
“Dima Maghreb” jim bo‘ldi, “Allez les Bleus” sahnaga chiqdi
Mbappe Marokash himoyasi atrofida chizgan aylana va yoylar boshqa gollarga olib kelmadi, lekin yetarlicha zarar qildi. Har bir dribling, har bir tezlanish raqibning ruhini kemirardi. Ikkinchi bo‘lim o‘rtalariga kelib, qizil libosdagi jamoa endi 2018-yilgi chempionlarga qarshi o‘yin ritmini ushlab tura olmay qoldi.
Birinchi bo‘limdagi teng kurash Marokash muxlislariga umid bergan bo‘lsa, ikkinchi bo‘lim bu umidni tezda sindirdi. “Dima Maghreb” hayqiriqlari sekin-asta sustlashdi, nihoyat butunlay jimib qoldi. Ularning o‘rnini nihoyat ovoz topgan “Allez les Bleus” egalladi. Tribunadagi kuch nisbatining o‘zgarishi maydondagi kuch nisbatini takrorladi.
Fransuz-amerikalik muxlis Claude Beyanoun o‘g‘li Zach bilan yonma-yon o‘tirib, maydondagi manzaradan zavqlanardi. Uning so‘zlariga ko‘ra, bu o‘yin – “fransuz talanti”ning jonli namoyishi edi. Haqiqatdan ham shunday edi: yosh, och, chuqur zaxiraga ega, har chizig‘ida sifat seziladigan jamoa.
Marokash uchun esa bu to‘qnashuv 2022-yildagi mag‘lubiyatni eslatuvchi yana bir sahifa bo‘ldi. O‘sha paytda tajribali avlod, bu safar esa yangi, yosh tarkib – ammo hisob yana 2:0. Qasos rejasi yana keyinga qoldi.
Alam, faxr va kelajak sari qarash
Stadiondan chiqib ketayotgan marokashliklar yuzida charchoq, hafsalasi pir bo‘lgan, lekin baribir mag‘rur ifoda bor edi. Shamol qanotidan ushlab olingandek, kayfiyatlari bir zumda so‘nib qolgandi, ammo bu xalq futbolni faqat natija bilan o‘lchamaydi.
Hamza ismli muxlis, familiyasini aytishni istamadi, ammo kelajakka bo‘lgan ishonchini yashirmadi. Uning og‘zidan chiqqan gap tribunadagi ko‘plab yuraklarning ichki fikrini ifoda etardi: “Biz bu safar yutmadik, lekin keyingi Jahon chempionatini uyda yutamiz”. U 2030-yilda Marokash hamkorlikda mezbonlik qiladigan turnirni nazarda tutdi.
“Mag‘lubiyatdan keyin ham davom etishimiz kerak. Bu futbol. Bu hayot,” – dedi u.
Fransiya esa Boston issig‘ida yana bir bor ko‘rsatdi: bu turnirda ularni to‘xtatish uchun nafaqat mukammal reja, balki mukammal ijro ham kerak bo‘ladi. Savol endi bitta: kim bu “to‘xtamas kuch”ning yo‘lini to‘sishga jur’at eta oladi?
