Jude Bellingham: Angliya uchun yangi avlod yetakchisi

Jude Bellingham: yoshlik, jasorat va Angliya uchun yangi avlod yetakchisi

Yana bir yirik xalqaro turnir boshlandi, Angliya esa odatdagidek savol bilan maydonga tushdi: kim jamoani yelkasiga oladi? Javob tez topildi. Bu safar ham sahnaga Jude Bellingham chiqdi.

U ilk uchrashuvdayoq asosiy tarkibda maydonga tushdi va darhol o‘yinning yuragiga aylandi. Angliya Xorvatiyaga qarshi ochilish bahsida 4:2 hisobida g‘alaba qozongan bo‘lsa, bu jangovar o‘yinning ritmini aynan Bellingham belgilab berdi. Eng og‘ir pallada, hisob ochilmay turgan paytda, to‘siqni yorib o‘tgan ham o‘sha — u bo‘ldi. Keyinroq Panama bilan sinovli uchrashuvda ham muhim to‘p aynan undan keldi.

Angliya ilhom izlab, maydonda kimdandir uchqun kutayotgan bir paytda ikki ism oldinga chiqdi: Bellingham va rekordchi sardor Harry Kane. Ikkalasi ham tarixiy Azteca Stadium bag‘rida Meksikaga qarshi dramatik 1/8 final o‘yinida darvozani aniq nishonga oldi. Bu shunchaki g‘alaba emas edi, bu jamoaning xarakter testi edi.

Bellingham esa bu sinovdan chaqmoqdek o‘tdi. U birinchi bo‘limdayoq tezkor dubl qayd etdi, tribunalarni yana bir bor telba-teskari holatga keltirdi. Uning xarakteri ko‘p marta mikroskop ostiga olingan, har bir imo-ishorasi tahlil qilingan. Ammo aynan o‘sha cheksiz o‘ziga ishonch, o‘zi aytgandek “who else” ruhiyati uni global yulduz darajasiga olib chiqqan.

Sobiq Angliya yarim himoyachisi Danny Murphy ham aynan shu nuqtaga urg‘u beradi. U Bellingham haqida gapirar ekan, uning to‘liq o‘yini, atletikasi, texnikasi, jismoniy tayyorgarligini alohida ta’kidlaydi. Murphy nazarida, bu yigitda hammasi bor. Eng muhimi — mentalitet. Yosh futbolchilarda kam uchraydigan darajadagi o‘ziga ishonch. U buni faqat bir necha avlod yulduzlarida ko‘rganini eslatadi: Stevie G, Wayne Rooney, Michael Owen darajasidagi ruhiy kuch.

Murphy uchun Bellinghamning hozir qilayotgan ishlari kutilmagan emas. U yillar davomida bunday bosqichlarga yetib kelgan. Euro 2024 paytida ham Angliya ko‘p o‘yinlarda ish bermagan, lekin baribir tashabbusni o‘z zimmasiga olgan, o‘yinni o‘zgartirishga urinayotgan futbolchi — aynan Bellingham edi. Birinchi o‘yindagi qaychi zarbasi, bosh bilan urilgan hal qiluvchi gol — bular tasodif emas, bu odat.

Murphy uni noyob qiladigan jihatni aniq ta’riflaydi: ajoyib futbolchilik mahorati bilan aql bovar qilmas mentalitetning mukammal muvozanati. Shuning uchun ham u Bellinghamning asosiy tarkibda bo‘lishi bo‘yicha bahs-munozaralarni, unga raqobatchi sifatida tilga olingan boshqa nomlar atrofidagi shov-shuvlarni kulgili deb hisoblaydi. Gap boshqa futbolchining yomonligida emas, Bellinghamning darajasi hozircha bir pog‘ona yuqorida ekanida.

Murphy xalqaro futbolni chetga surib, yana bir faktni eslatadi: Madridga kirib borish va birinchi mavsumdayoq u yerda ko‘rsatgan ishini qilish — bu oddiy holat emas. U buni “aql bovar qilmas” deb ataydi. Bu mavsumdagi biroz pasayishni esa faqat jarohatlar bilan izohlaydi. Sog‘lom bo‘lsa, u maydonda bo‘ladi. Qayerda o‘ynashi esa deyarli ahamiyatsiz, chunki Bellingham har zonada ta’sir o‘tkaza oladi.

Murphy yana bir nozik nuqtaga to‘xtaladi: o‘ziga haddan tashqari ishongan futbolchilar ko‘p, lekin bunday ishonch har doim ham mehnatsevarlik bilan yonma-yon yurmaydi. Tarixdagi ko‘plab yulduzlar haqida shunday gapirish mumkin: hujumda sehr ko‘rsatgan, lekin ortga qaytib, pressing qilish, raqibni quvib borish ularning ishi bo‘lmagan. U misol sifatida Mohamed Salahni tilga oladi: himoyada ko‘p ishlamaydi, lekin shunchalik ko‘p o‘yinlarni yutib beradi-ki, bu kamchilik kechiriladi.

Bellingham esa boshqacha. U ikkala yo‘nalishda ham ishlaydi. To‘p bilan ham, to‘psiz ham. Gol uradi, pressing qiladi, orqaga qaytadi, o‘yin ritmini boshqaradi. Murphyga ko‘ra, u hozir shunchaki hayratlanarli ko‘rinadi: zavq bilan o‘ynaydi, o‘yinni o‘zi yutib bera oladigan futbolchiga o‘xshaydi.

Eng keskin fikr esa shunda: Bellinghamni tarkibdan tushirish, hatto uni turnirga olib bormaslik kerakligi haqida yozganlar bor edi. Murphy bundaylarni ochiqchasiga tanqid qiladi. Ularning boshini egib, omma oldida uzr so‘rash vaqti kelganini aytadi.

Angliya uchun savol endi boshqacha: bu yigitning cho‘qqisi qaerda tugaydi — yoki u uchun umuman chegaraning o‘zi bormi?