Jahon chempionati yarim final: Dallas va Atlanta sahnalari
Dunyo nafasini ushlab turibdi. AQSh shaharlari bo‘ylab bayroqlar hilpiraydi, stadionlar yonida navbatlar cho‘ziladi, muxlislar esa so‘nggi chiptani qo‘lga kiritish uchun deyarli yugurib yuribdi. Jahon chempionati marra chizig‘iga kirib keldi – endi faqat to‘rt jamoa qoldi.
Yarim final sahnasi tayyor: Dallas va Atlanta bir necha kun ichida futbol olamining markaziga aylanadi, yakshanba kuni esa Nyu-Jersi yangi chempionni yoki tarixni qayta yozadigan jamoani ko‘radi.
Dallasdagi to‘qnashuv: Fransiya – Ispaniya
Dushanba emas, seshanba kuni Dallasda stadion chiroqlari boshqacha yonadi. Bir tomonda 2018-yilgi chempion, 2022-yilgi finalda kuygan, ammo yonib qolmagan Fransiya. Boshqasida esa 2010-yil oltin avlodining merosini qayta tiklayotgan Ispaniya.
Fransiya uchun bu safar – qarzini qaytarish va tarixni tuzatish imkoniyati. Oxirgi mundialda ular finalga yetib bordi, ammo Argentinaga yutqazdi. O‘sha alam hali ham tark etgani yo‘q. Endi esa bu alamga g‘azab qo‘shilgan, g‘azab esa maydonda bitta ismga to‘planmoqda: Kylian Mbappé.
U allaqachon sakkizta gol urdi. Har bir zarbasi raqib darvozabonlari uchun ogohlantirish, raqib murabbiylari uchun esa boshog‘riq. Uning tezligi, bo‘sh hududga yugurishi va hal qiluvchi lahzalarda muzdek xotirjamligi Fransiyani yana bir bor final ostonasiga olib chiqyapti.
Ammo bu safar qarshisida boshqacha Ispaniya turibdi. Yoshi kichik, lekin qo‘rqmaydigan, to‘p bilan o‘ynashni nafaqat biladigan, undan zavq oladigan jamoa. Va bu jamoaning ramzi – atigi 19 yoshli Lamine Yamal.
Turnirning eng yorqin manzaralaridan biri – Yamalning yirik raqiblar qarshisida sahnaga chiqishi bo‘ldi. U nafaqat o‘ynadi, balki o‘yinni o‘zgartirdi. Endi esa uning oldida eng katta sinov – Mbappé boshchiligidagi Fransiya.
Ikki yulduz birinchi marta Jahon chempionati sahnasida to‘qnash keladi, lekin ular bir-birini yaxshi biladi. 2024-yilda klub darajasidagi oxirgi uchrashuvda Yamal jamoasini g‘alabaga yetaklagan edi. O‘sha xotira, albatta, Ispaniya kiyinish xonasida esga olinadi.
Savol bitta: Dallasda tajriba ustun keladimi yoki jasorat?
Atlanta sahnasi: Angliya – Argentina
Ertasi kuni Atlanta navbatni qo‘lga oladi. Bu yerda esa tarixning o‘zi maydonga tushadi.
Angliya – 1966-yildan beri Jahon chempionligi ta’mini tatib ko‘rmagan mamlakat. Olti o‘n yillik. Necha avlodlar, necha umidlar, necha yarim final va chorak finalda to‘xtagan orzular. Har safar: “Bu yil bizniki bo‘lishi mumkin” degan qo‘shiq, har safar biroz erta tugaydigan ertak.
Bu safar ham yo‘l oson bo‘lmadi, lekin jamoa baribir yarim finalga yetib keldi. Devorni yorib o‘tayotgan ikkita ism bor: Jude Bellingham va Harry Kane. Angliyaning deyarli barcha gollari ularning nomiga yozilgan. Bellingham – o‘yin ritmini belgilab berayotgan yurak, Kane esa jarima maydonida yakuniy nuqtani qo‘yadigan zarbdor.
Tribunalarda esa boshqa ritm. Muxlislar oldingi o‘yinda allaqachon “Hey Jude”ni kuylashdi, bu qo‘shiq endi nafaqat musiqiy hazil, balki umid madhiyasiga aylangan. Agar Bellingham yana bir bor sahnaga chiqsa, Atlanta osmoni yana o‘sha ohang bilan jaranglaydi.
Bu orzularni buzishi mumkin bo‘lgan jamoa esa – amaldagi chempion Argentina.
2022-yilda ular kubokni ko‘targan, endi esa butun dunyo bitta savolga javob kutyapti: bu jamoa ketma-ket ikkinchi marta Jahon chempionligini qo‘lga kirita oladimi? Bunga yillar davomida hech kim erisha olmadi. Agar ular uddalasa, bu nafaqat g‘alaba, balki butun avlod uchun afsonaga aylanuvchi voqea bo‘ladi.
Argentinaning yarim finaldagi raqibi – Angliya. Bu juftlik global sahnada 24 yildan beri uchrashmagan. Tarix, siyosat, futbol dramatikasi – hammasi bitta uchrashuvda jam bo‘ladi.
Lionel Messi bu o‘yinni alohida kutyapti. U FIFA bilan suhbatda: “Bu alohida uchrashuv bo‘ladi, chunki men hech qachon Angliyaga qarshi o‘ynamaganman”, – deb aytdi. Uning so‘zlari ortida uzoq yillar davom etgan karera, oxirgi yirik turnirlardan biri, balki so‘nggi katta sahna turganini hamma biladi. Har bir tegishi, har bir pas, har bir zarba – tarixga yozilishi mumkin bo‘lgan kadr.
Yakshanba – tarix kuni
Chorshanba kechasiga kelib, final juftligi aniq bo‘ladi. Yakshanba kuni Nyu-Jersida soat 15:00 da kubok taqdirini hal qiladigan o‘yin boshlanadi. Bir jamoa oltinni ko‘taradi, boshqasi esa bu yozni alamli, lekin unutilmas xotiralar bilan tugatadi.
Ammo bu safar final faqat maydondagi 22 futbolchidan iborat emas. Tashqarida ham sahna qurilgan. Turnir tarixida ilk bor finalda rasmiy tanaffus konserti bo‘lib o‘tadi. Justin Bieber, Madonna, Shakira va BTS bir kunda, bir stadionda, bitta sahnada. Futbol va pop-madaniyat bir nuqtada kesishadi.
AQSh bo‘ylab esa bu chempionat allaqachon boshqa ma’noga ega bo‘lib ulgurgan. Mamlakat go‘yo global mehmonxona, yozgi katta uy ziyofatiga aylangandek. Qit’alar bo‘ylab uchib kelgan muxlislar, shaharma-shahar kezib yurgan bayroqlar, ayniqsa Nyu-Yorkdagi muhojirlar jamoalari uchun bu turnir – bir lahzalik nafas rostlash, uy sog‘inchini bosadigan umumiy bayram bo‘ldi.
Endi esa hamma narsa to‘rt o‘yinga bog‘liq. Kim tarixini qayta yozadi? Kim yangi sahifa ochadi? Va eng muhimi – yakshanba kuni kubokni ko‘targan paytda, dunyo futbol xaritasi qaytadan chiziladimi yoki eski afsonalar yana bir bor o‘z kuchini isbotlaydimi?
