Ispaniya Avstriyani 3:0 hisobida mag‘lub etdi
Los-Anjeles shovqini, yozgi issiq, stadionni to‘ldirgan tomoshabinlar va bosim ostida ham muzdek qoladigan jamoa. Ispaniya Jahon chempionati nimchorak finaliga aynan shunday qadam qo‘ydi: 3:0, Avstriyaga hech qanday imkon qoldirmagan, ishonchli va sovuqqon g‘alaba.
Hisob yirik, o‘yin esa undan ham kattaroq bayonot bo‘ldi.
Bahsli gol, qisqa muddatli najot
Boshlanishdayoq Ispaniya raqibni bosim ostida qoldirdi. To‘p ularning oyog‘ida, ritm ularning qo‘lida, Avstriya esa ko‘proq chidashga majbur bo‘ldi. Bir lahza bor edi, o‘yin taqdiri boshqacha yo‘nalishga burilgandek tuyuldi.
30-daqiqada Marc Cucurella raqib darvozaboni bilan bo‘lgan to‘qnashuvdan so‘ng to‘pni to‘rga joylashtiradi, ispanlar quvonadi, tribunalar portlaydi. Ammo hakam hushtagi hammasini o‘chirib qo‘ydi: darvozabonga nisbatan qo‘pollik qayd etilib, gol bekor qilindi. Ispaniya uchun hafsalani pir qiladigan, Avstriya uchun esa nafas rostlab olishga imkon bergan qaror.
Bu faqat vaqtinchalik tanaffus bo‘lib chiqdi.
Oyarzabal sahnaga chiqdi
Bosim davom etdi. To‘p yana va yana Avstriya jarima maydoni atrofida aylanaverdi. Himoyachilar charchay boshladi, bo‘shliqlar paydo bo‘ldi. Nihoyat, 37-daqiqada chidam uzildi.
Mikel Oyarzabal o‘zini haqiqiy to‘purardek tutdi. Jarima maydoni ichida imkoniyatni kutdi, kerakli vaqtda bo‘sh zonaga yugurib kirdi va aniq zarba bilan hisobni ochdi. Sovuqqon, hisob-kitobli, ishonchli. Ispaniya ko‘pdan beri izlayotgan golini topdi, Avstriya esa qaytish yo‘lini qidirishga majbur bo‘ldi.
Shundan keyin o‘yin nazorati butunlay Luis de la Fuente jamoasi qo‘liga o‘tdi. Ular shoshilmadi, xavfga bormadi, lekin tempni ham pasaytirmadi. Avstriya esa qarshi hujumga umid bog‘ladi.
Rangnickning oxirgi umidi – Kalajdzic
Ralf Rangnick baribir tavakkal qildi. Unga bu turnirda dramatik lahzalar begona emas. Jazoirga qarshi o‘yindagi qahramon, so‘nggi daqiqalarda gol urgan Sasa Kalajdzic yana maydonga tashlandi. Reja aniq edi: baland bo‘y, jarima maydoniga oshirilgan to‘plar, xavfli zarbalar.
61-daqiqada bu reja deyarli ish berdi. Kalajdzic maydonga chiqqan zahoti bosh bilan zarba berdi, to‘g‘ri yo‘lni topdi, lekin baland ketdi. Bir lahza Avstriya o‘yin taqdirini o‘zgartirishga juda yaqin keldi. Ammo bu ularning eng yaxshi va eng so‘nggi imkoniyatlaridan biri bo‘lib qoldi.
Shu epizoddan keyin o‘yin ohangi butunlay o‘zgardi. Ispaniya hushyor tortdi va raqibning so‘nggi umidini ham sindirishga kirishdi.
Porro zarbasi – tanaffusdan keyingi nuqta
Bosim tez orada natija berdi. 66-daqiqada Baena chap qanotdan jarima maydoniga yo‘llagan aniq uzatma Avstriya himoyasini yana chalg‘itdi. Markazda Pedro Porro bo‘sh qolgan edi. U uzoq o‘ylamadi, yaqin masofadan bosh bilan zarba berdi va darvozabonni imkoniyatsiz qoldirdi.
2:0. Shu zarba bilan Avstriyaning orzulari deyarli so‘ndi. Endi ular nafaqat hisobni qisqartirish, balki shunchaki o‘yinda omon qolish haqida o‘ylay boshladi. Ispaniya esa o‘yin ritmini o‘zi istagancha boshqara boshladi.
Yakuniy zarba – yana Oyarzabal
Vaqt tugab borar, Avstriya charchab, bo‘shashib qolgan bir pallada Ispaniya yana tezlashdi. Bu ham o‘ziga xos sinov edi: ustunlikni ushlab turish bilan cheklanib qolish yoki raqibni butunlay yakson qilish.
89-daqiqada Cucurella yana sahnaga chiqdi. Bu safar hech qanday hushtak, bahs, bekor qilingan gol yo‘q. Uning aniq uzatmasidan so‘ng Oyarzabal yana to‘pni to‘rga joylashtirdi. O‘z vaqtida yugurish, joy tanlash, aniq zarba – hujumchi uchun kerak bo‘lgan barcha fazilatlar bitta epizodda jam bo‘ldi.
Bu Oyarzabalning turnirdagi uchinchi va to‘rtinchi gollari. Endi u nafaqat Ispaniyaning eng yaxshi to‘purari, balki jamoaning hujumdagi asosiy tayanchiga aylanib bormoqda. Alvaro Morata yetakchi sifatida Euro 2024 turnirini o‘tkazgan bo‘lsa, hozir sahnada boshqa tipdagi hujumchi – ko‘p yuguradigan, bo‘sh zonalarni topadigan, sovuqqon yakunlovchi Oyarzabal turibdi. U Ispaniya o‘yiniga yangi o‘lcham qo‘shmoqda.
Himoya – De la Fuente qo‘lidagi yashirin qurol
Guruh bosqichida Ispaniya hammani hayratga solmagan, Cape Verde bilan durang ham ko‘p savollar tug‘dirgan edi. Lekin raqamlar aldab qo‘ymaydi: bu turnirda ular hanuzgacha gol o‘tkazib yuborganicha yo‘q. De la Fuente jamoasi raqiblarni bo‘g‘ib qo‘yadigan, xatoga majbur qiladigan intizom va tartib bilan o‘ynayapti.
34 ta ketma-ket rasmiy uchrashuvda asosiy 90 daqiqada mag‘lubiyat yo‘q. Bu oddiy statistik ma’lumot emas, bu mentalitet. O‘yin qanchalik charchatmasin, raqib kim bo‘lmasin, bu jamoa o‘z chizig‘idan chekinmayapti.
Oldingi chiziqda esa yana bir xazina – Lamine Yamal. U hali to‘liq portlamagan bo‘lishi mumkin, lekin Los-Anjelesdagi uchrashuvda ham bir necha bor o‘zining favqulodda salohiyatini ko‘rsatdi: keskin driblinglar, noan’anaviy yechimlar, raqibni bitta harakat bilan ortda qoldirish. Agar orqa chiziq shunday mustahkam bo‘lib qolaversa, Yamal va Oyarzabal kabi futbolchilar kuchli raqiblarni ham parcha-parcha qilishga qodir.
De la Fuente talabi: mukammallik hali oldinda
G‘alaba yirik, o‘yin ishonchli, himoya mahkam. Shunga qaramay, Luis de la Fuente maydondan keyin ehtiyotkor ohangni tanladi. U jamoasining deyarli har bir jihatini maqtadi, ammo baribir bir fikrni qayd etdi: yaxshiroq o‘ynash mumkin.
Unga ko‘ra, bu faqat boshlanish. Har bir keyingi o‘yin avvalgisidan qiyinroq bo‘ladi, kichik xatolar ham qimmatga tushishi mumkin. Shuning uchun bu yirik hisobli g‘alaba ham Ispaniyani beparvo qilmasligi kerak.
Mikel Oyarzabal esa kamtarona ohangda gapirdi: jamoaga yordam bera olayotganidan, keyingi bosqichga chiqqanidan mamnunligini aytdi. Raqib tanlovi haqida so‘ralganda esa u bitta jihatni urg‘uladi – keyingi bosqichda kim tushishi muhim emas, u ikkala jamoada ham do‘stlari borini eslatdi. Maydonda esa do‘stlik emas, keskin raqobat kutib turibdi.
Oldinda – haqiqiy sinov
Endi navbat katta sinovga. Keyingi bosqichda raqib – Portugal yoki Croatia. Ikkalasi ham tajribali, to‘liq shakllangan, katta turnirlarda qanday o‘ynashni biladigan jamoalar. Ular Ispaniyaning guruhdagi durangini ham, bugungi yirik g‘alabasini ham diqqat bilan tahlil qiladi.
Los-Anjelesda ko‘rsatilgan o‘yin bir narsani aniq qilib qo‘ydi: bu Ispaniya nafaqat to‘pni nazorat qiladigan, balki raqibni ruhiy va taktik jihatdan sindira oladigan jamoa. Ular hamon gol o‘tkazgani yo‘q, hujumda esa tobora ko‘proq variant paydo bo‘lmoqda.
Savol endi boshqacha: bu barqarorlik va sovuqqonlik jahon chempionligini olishga yetadimi? Javobni esa endi kuchli raqiblar bilan bo‘ladigan bahslar beradi.
