Cole Palmer: Xabi Alonso qo‘lida yangi imkoniyatlar
Cole Palmer uchun 2025-26 mavsumi tan jarohatlari bilan bo‘yalgan og‘ir yil bo‘ldi. Sonidagi muammo, keyin esa barmog‘ining sinishi — natijada u barcha musobaqalar bo‘yicha 26 ta o‘yinni tomoshabinga aylangan holda o‘tkazdi. Mavsum yakunida atigi 11 ta gol va 3 ta golli uzatma. Bu raqamlar uning darajasidagi ijodkor hujumchi uchun sovuq haqiqat.
Ikki yil avvalgi Palmer bilan solishtiring. 2023-yil yozida Manchester Citydan Stamford Bridgega 40 million funt evaziga kelgan payti u Londonni larzaga keltirgandi. Birinchi to‘liq mavsumida 25 ta gol urib, o‘zini nafaqat Chelsea, balki butun liga uchun yangi yulduz sifatida tanitdi va PFA Young Player of the Year mukofotini qo‘lga kiritdi. O‘sha paytda savol boshqacha edi: “U qanchaga yetib boradi?”
Endi savol o‘zgargan: “U o‘sha cho‘qqiga qayta oladimi?”
Kuboklar bor, lekin savollar ham ko‘p
Palmerning ikkinchi yili quruq qolmadi: u Conference League va FIFA World Cupda chempionlik nashidasini tatib ko‘rdi. Medal javoni to‘ldi, lekin statistikasi emas. Gollar soni 18 taga tushdi, maydondagi ta’siri ham biroz xiralashdi. Shu pasayish fonida uning formasiga oid savollar balandroq eshitila boshladi.
Bu shubhalar oxir-oqibat juda aniq zarbaga aylandi: Angliya bosh murabbiyi Thomas Tuchel 24 yoshli futbolchini 2026 World Cup uchun yakuniy tarkibga kiritmadi. Palmer uchun bu faqat ro‘yxatdagi yo‘qlik emas, balki signal edi — uning o‘yinidagi pasayish endi shunchaki ichki muhokama emas, yuqori darajadagi qarorga aylanib bo‘lgandi.
Transfer mish-mishlari ham uzoq kuttirmadi. Uni yana Manchesterga, bolaligidagi klubi Unitedga qaytishi mumkinligi haqida gap-so‘zlar yurdi. Biroq hozircha bu faqat fon shovqini. Haqiqat shuki, Palmerning Chelsea bilan 2033-yilgacha mo‘ljallangan uzoq muddatli shartnomasi bor va klub navbatdagi “yangi davr”ni ispan murabbiy Xabi Alonso boshchiligida boshlamoqda.
Aynan Alonso Palmerni yana o‘sha portlovchi darajaga qaytara oladigan murabbiy bo‘lishi mumkinmi? Savol keskin, javob esa hali oldinda.
Zola, Hazard va Palmer nomi yonma-yon tura oladimi?
Londonliklar orasida allaqachon klassikaga aylangan savol bor: bu jamoa tarixidagi buyuk ijodkorlar ketma-ketligiga kim qo‘shiladi? Gianfranco Zola, Eden Hazard… va bir kun kelib Cole Palmer?
Sobiq hujumchi, hozir futbol tahlilchisi bo‘lib ishlayotgan Tony Cascarino shu mavzuga to‘xtalar ekan, Palmerdagi pasayishni yashirmadi. Uning fikricha, Palmerning Angliya terma jamoasidan chetda qolishi bejiz emas — u Chelsea safida ilk mavsumidagidek darajada o‘ynamayapti.
Cascarino muammoni faqat Palmerning o‘zidan qidirmaydi. U Chelsea tarkibidagi tajriba yetishmovchiligini ham alohida urg‘ulaydi. Uningcha, Palmer alangasi pasaygan paytda uning atrofida uni ko‘tarib turadigan, bosimni bo‘lishadigan, o‘yin ritmini boshqarib bera oladigan katta avlod vakillari bo‘lishi kerak edi.
U buning uchun o‘zining sevimli klubi Liverpooldan misol keltiradi: yosh Steven Gerrard jamoaga kirib kelgan pallada 35 yoshli Gary McAllister erkin agent sifatida olib kelingan va bu transfer “eng zukko qarorlardan biri” bo‘lgan. Tajribali yarim himoyachi Gerrardga yonma-yon o‘ynab, uning o‘sishida tayanch figuraga aylangan.
Cascarinoning fikricha, Chelsea tarkibida Palmer uchun shunday figura yetishmayapti. U “yong‘in bilan kirib kelgan yosh bola” bo‘ldi, lekin formasi tushgan paytda yonida uni yo‘naltiradigan, tinchlantiradigan, og‘ir daqiqalarda to‘pni o‘z zimmasiga oladigan futbolchilar topilmadi. Enzo Fernandez va Moises Caicedo alohida olganda ajoyib futbolchilar, lekin ular ham o‘zlari uchun bosim ostida — katta transfer summalari ularni ham isbotlash rejimida ushlab turibdi.
Natijada Palmer nafaqat raqiblar, balki o‘z klubidagi tizim og‘irligini ham yelkasida his qila boshladi.
Alonso loyihasidagi markaziy figura bo‘ladimi?
Endi sahnaga Xabi Alonso chiqadi. U o‘yin falsafasini maydon markazidan quradigan, pressing va aqlli pozitsion o‘yin bilan jamoani boshqaradigan murabbiy sifatida tanilgan. Bunday tizimda Palmer kabi ijodkor futbolchi o‘yin rejasining markaziga aylanishi mumkin — agar u yana o‘ziga xos dadillik va ritmni qaytara olsa.
Chelsea yana bir bor “qayta qurilish” haqida gapiryapti. Lekin bu safar gap faqat yangi davr shiorlarida emas, balki individual taqdirlar haqida ham ketmoqda. Palmer uchun bu bosqich oddiy mavsum emas. Bu — yo top-klass ijodkor sifatida Zola va Hazard yoniga boradigan yo‘lning qayta boshlanishi, yo esa “bir mavsumlik chaqmoq” yorlig‘ini abadiy yopishtirib qo‘yishi mumkin bo‘lgan chegara.
Jamoa Alonso qo‘l ostida shakllanar ekan, savol endi bitta: Cole Palmer bu tizimda markazga intiladimi yoki yangi Chelsea sahnasida fon aktyoriga aylanib qoladimi?
