City chempion mentalitetini yo‘qotmaydi

Tony Jeglertz City bosh murabbiyi sifatida ilk mavsumidayoq qilgan ishini past baholash – kontekstni unutish bo‘ladi. Yillar davomida bu klub WSLni yutish uchun yetarli salohiyatga ega edi, mutaxassislar har yozda ularni Chelsea hukmronligini buzishga eng asosiy nomzod sifatida ko‘rsatishardi. Ammo yakunda nima bo‘lardi? So‘nggi turlarda dramatik qulashi, yoki butun kampaniyani ostin-ustin qiladigan xatolar.

Bu safar boshqacha bo‘ldi.

Alex Greenwood buni “madaniyatdagi burilish” deb atadi. Unga ko‘ra, Jeglertz futbolchilarni nafaqat maydonda, balki kundalik muloqotda ham o‘zgarishga majbur qildi – sovrinlar, chempionlik, yutuq haqida ochiq va talabchan tilda gapirishga. “Ba’zan bu biroz noqulay, lekin o‘sha to‘siqdan o‘tish shu binodagi shuncha ongni o‘zgartirdi”, – degan edi u.

Natija hammaga ma’lum: WSL chempionligi va klubning to‘rt yillik sovrinsizlik davriga nuqta. Muhimi – bu endi tasodif emasdek tuyuladi, takrorlasa bo‘ladigan narsa.

Mary Fowler buni juda sodda ifodalagan: “Oldingi mavsumlarda, balki bizda ‘haqiqatan ham yuta olamiz’ degan fikr yetarli emasdi. Endi esa buni qildik. Demak, ‘sen bunga qodirsan va yana qilishing mumkin’ degan tuyg‘u bor”.

Chempionlikdan keyingi yoz: dam emas, ochko‘zlik

Qisqa yozgi tanaffusdan so‘ng Jeglertz bazaga qaytganida ko‘rgan manzarasi uni yanada ishontirdi. Bu guruh o‘zini shunchaki “yana biror narsa yutishimiz mumkin” deb ovutmayapti. Maqsad aniqroq, ohang keskinroq.

Chempionlik bosimni yengillatdi, degan fikr bu yerda yo‘q. Aksincha, ochlik kuchaydi.

“Futbolchilarda allaqachon bir ishonch bor – xotirjam, lekin keyingi qadamni qidiradigan ishonch, – deydi Jeglertz. – ‘Qanday qilib biroz bo‘lsa-da yaxshilanamiz?’ degan savolni ko‘zlarida ko‘ryapman. Buni butun yil davomida ushlab turishimiz kerak”.

Bu ruhiy muhitni yanada mustahkamlash uchun yozgi transfer oynasida ikki chempion qo‘shildi. Niamh Charles – Londonni besh yil ketma-ket WSLda va yetti ichki kubokda zabt etgan, haqiqiy “g‘alaba mashinasi” bo‘lgan Chelsea tarkibidan keldi.

“Bu tajriba uning ichida yetakchilik urug‘ini qoldirgan, – deya ishonadi Jeglertz. – Biz buni mashg‘ulotlarda ham, bir mavsumdan keyingisiga qanday g‘olib bo‘lishni o‘rganishda ham ishlatamiz”.

Beth Mead esa Angliya bilan ikki marta Yevropa chempionligini ko‘rgan, Arsenal bilan 2025-yilgi Champions League finalida Barcelona ustidan g‘alabaga sherik bo‘lgan. Jeglertzning ko‘zi tushgan birinchi narsa – uning hali ham yonib turgan ishtiyoqi: “Ko‘zida hanuz o‘rganishga chanqoqlik, bu loyihaning bir bo‘lagi bo‘lish istagi bor”.

Madaniyat, mentalitet, kunlik muhit – bu jihatlarda City WSLdagi chempionlikni himoya qilishga tayyor ko‘rinadi. Savol boshqa: tarkib bunga chiday oladimi?

Endi Champions League ham bor – va tarkib qisqargan

O‘tgan mavsumdagi chempionlik hikoyasidagi muhim detalni e’tibordan chetda qoldirib bo‘lmaydi: Cityda Champions League yo‘q edi. Chelsea, Arsenal va Manchester United esa Yevropada ham jang qilayotgan edi. Bu safar esa City ham shu karvonga qo‘shiladi – va shu bilan birga talab ham keskin oshadi.

Transfer bozorida esa son emas, sifat yo‘lini tanlashdi. Mead va Charlesdan tashqari faqat Carlotta Wamser qo‘shildi – ikkala qanot himoyasida ham o‘ynay oladigan, chuqurlik beradigan futbolchi. Shu bilan birga, to‘qqiz nafar birinchi jamoa o‘yinchisi ketdi. Rejani to‘liq almashtirish niyati bo‘lmagan bo‘lsa-da, ko‘pchilik tarkib yanada “semiradi” deb kutgandi.

Sport direktori Danny O’Neill mavsum yakunida: “Chuqurlik bor. Gap butunlay qayta qurish haqida emas, kerakli pozitsiyalarga qo‘shish haqida”, – degan edi. Ammo mavsum boshlanishidayoq jarohatlar, ayniqsa Vivianne Miedema atrofidagi tashvish – bu gaplarning qanchalik sinovdan o‘tishini ko‘rsatadi. Guardian ma’lumotiga ko‘ra, Miedema 2027-yilgacha qaytmasligi mumkin. Klub transfer oynasining so‘nggi kunida yana kuchaytirishga uringan, ammo bitimlar amalga oshmay qolgani – ichkarida xavotir boridan darak.

Chap qanot himoyasida Leila Ouahabi ketganidan keyin Charles va Wamser bilan bo‘shliq to‘ldirildi. Hujum chizig‘ida esa Kerolin Barcelonaga yo‘l olganidan so‘ng Mead asosiy qo‘shimcha bo‘ldi. Qolgan joylarda Jeglertz mavjud futbolchilarning “keyngi bosqich”ga chiqishiga tayanmoqda.

Risa Shimizu – o‘tgan mavsumni Liverpoolda ijarada o‘tkazgan – endi qanot himoyasida chuqurlik beradi. Sydney Lohmann va Grace Clinton esa butunlay boshqacha mavsum o‘ynashi kerak bo‘lgan futbolchilar toifasiga kiradi. O‘tgan yil mayda va maydondan tashqaridagi kichik jarohatlar, shuningdek, imkoniyatni to‘liq ushlay olmaslik ularning ta’sirini cheklab qo‘ydi. Mary Fowler esa – fevralda ACL jarohatidan qaytgach, porlash uchqunlarini ko‘rsatib ulgurgan, to‘liq mavsum arafasidagi eng qiziq ismlardan biri.

Hujum chizig‘i esa murakkab, lekin murabbiylar uchun yoqimli boshog‘riq. Mead, Fowler, Lauren Hemp, Aoba Fujino, Iman Beney – barchasi bir nechta rolni bajarishga qodir. Ularning bir nechtasi markaziy hujumchi sifatida ham harakat qila oladi. Demak, butun mavsumni Bunny Shaw ortida navbat kutib o‘tkazadigan toza “zaxira to‘purari”ni olish zarurati unchalik keskin emasdi.

Akademiya eshiklari ochilmoqda, ammo tayanch o‘zgarmagan

Yozda akademiyaning bir nechta iste’dodlari ilk professional shartnomalarini imzoladi: Sacha Lewis, Amelia Oldroyd va Aoibhe Brennan. O‘tgan yili bitim tuzgan, Uels terma jamoasi a’zosi Mayzee Davies esa bu mavsum chuqurlikni ta’minlovchi futbolchiga aylanishi mumkin.

Eng yuqori pog‘onada esa hamon tanish yuzlar. Shaw, Greenwood, Hemp, Kerstin Casparij, Jade Rose, Yui Hasegawa – WSLdagi eng kuchli start tarkiblardan birini shakllantiradi. Miedema qaytgach, bu ro‘yxat yanada dahshatli ko‘rinadi.

Ammo bu yetadimi?

O‘tgan mavsumda City deyarli ideal jarohatlar statistikasi bilan yashadi – klub uchun kamdan-kam uchraydigan holat. Endi esa Champions League bilan birga yuklama oshadi. Shunday bo‘lsa ham, O’Neill qat’iy: “Biz o‘rgandik va keyingi mavsumga mutlaqo tayyor bo‘lamiz”, – degan.

Jeglertz boshqacha rakursdan qaraydi. Uningcha, o‘tgan mavsumdagi tarkib hatto biroz ortiqcha edi, shuning uchun o‘yinlar sonining ko‘payishi xush keladi – hammani haqli imkoniyat bilan ta’minlash uchun. U may oyidayoq shunday degan: “Bizda juda ko‘p yaxshi futbolchilar bor, lekin o‘yinlar kam. Keyingi yil boshqacha bo‘ladi – o‘yinlar ko‘proq. Tarkib shunga mos qurilgan”.

Baribir ayrim pozitsiyalar bor, u yerda bitta-ikkita jarohat butun tizimni larzaga keltirishi mumkin. Ayniqsa, katta mavsum kutilayotgan, ammo o‘zi ham son jarohatidan keyin tiklanayotgan Lohmann yoki Clinton kutilgan darajaga chiqmasa, muammo yanada keskinlashadi. Yangi kampaniya boshlanishidan oldin bir nechta futbolchi allaqachon shubha ostida bo‘lsa, Miedema esa aniq ravda chetda qolishi ma’lum bo‘lsa – bu xavotirning yana bir qatlami.

Raqobatchilarda chuqurlik, Cityda esa – uyg‘oq kiyimxonaxona

WSLda tarkib chuqurligi bo‘yicha Citydan kuchliroq ko‘rinadigan jamoalar topilishi mumkin. Ammo ularning ko‘pchiligida boshqa savollar bor: kiyimxonadagi madaniyat, maydondagi uyg‘unlik, ichki ohang. Cityda esa aynan shu jihatlar hozircha shubha ostiga qo‘yilmayapti.

Chelsea uslubidagi uzoq yillik “imperiya”ni qayta qurish – ayniqsa bugungi WSLning raqobat darajasida – deyarli imkonsizga yaqin vazifa. Lekin Cityning yirik sovrinlar uchun kurashish, ularni ko‘tarish qobiliyati bu mavsum ham yo‘qolmasligi kerak.

O‘tgan yili bu jamoa Angliyada raqiblarini ancha ortda qoldirdi. Endi esa chempionlikdan tug‘ilgan ishonch, ichkariga qo‘shilgan chempion xarakterlar va ochko‘zlik Cityni yangi davrga boshlayotgandek.

Savol bitta: bu safar ular o‘sha darajani saqlab qoladimi yoki bu chempionlik – yanada kattaroq hukmronlikning faqat boshlanishimi?