Chad le Clos: Hamdo‘stlik o‘yinlaridagi yangi afsona
Janubiy Afrikaning tajribali suzuvchisi Chad le Clos Hamdo‘stlik o‘yinlari tarixini qayta yozdi. U 21-medalini qo‘lga kiritib, avstraliyalik Emma McKeon’ni ortda qoldirdi va musobaqa tarixidagi eng ko‘p medal olgan sportchiga aylandi.
Bu rekord oddiy bronza bilan kelmadi. Bu — o‘n yilliklar davom etgan qat’iyat, og‘ir tonggi mashg‘ulotlar va yillab davom etgan bosimning yakuni.
Rekordni olib kelgan bronza
34 yoshli Le Clos chorshanba kuni kechqurun erkaklar o‘rtasidagi 4×100 metr kompleks estafetada kapalak uslubidagi uchinchi bo‘limni suzdi. Janubiy Afrika terma jamoasi bronza medalini oldi, bu esa uning 2026-yilgi Hamdo‘stlik o‘yinlaridagi uchinchi mukofoti bo‘ldi.
U avvalroq aralash 4×100 metr kompleks estafetada kumush, erkaklar 4×100 metr erkin uslub estafetasida esa bronza olgan edi. Uch medal, lekin ularning og‘irligi bitta raqamga jamlandi: 21.
Shu bilan u Emma McKeon’ning umumiy ko‘rsatkichidan o‘tib ketdi va turnir tarixidagi eng sermahsul sportchi sifatida alohida satrga ko‘chirildi.
Besh o‘yin, 21 medal, bir karera
Le Clos’ning Hamdo‘stlik o‘yinlaridagi yo‘li 2010-yilda, Dehlida, atigi 18 yoshida boshlandi. O‘shanda u beshta medalni qo‘lga kiritgan, bu esa hali o‘shanda ham uning yirik sahnaga kelganini bildirardi.
2014-yil, Glasgow — yetti medal. U o‘sha yillarda allaqachon havzani boshqaradigan suzuvchilardan biriga aylanib ulgurgan edi.
Keyin 2018-yil, Gold Coast — yana beshta medal. 2022-yil Birmingham’da esa bitta medal, lekin karera cho‘qqisi allaqachon shakllanib bo‘lgan, Le Clos esa hali ham yuqori darajada kurashayotganini isbotlagan.
Endi esa beshinchi Hamdo‘stlik o‘yinlari, 2026-yil Glasgow. U aytganidek, aynan shu siklda olingan ilk medallar ruhiy yukni yechib tashladi.
“Bu juda hissiy bo‘ldi, lekin o‘ylaymanki, shu birinchi ikki medal (Glasgow 2026’da) men uchun biroz boshqacharoq edi, chunki men ‘to‘siqdan o‘tishim’ kerak edi, bugun esa shunchaki sovuqqon bo‘lib, ishni yakunlash zarur edi”, — dedi u estafetadan so‘ng.
Bosim ostida sovuqqonlik. Uning karerasini qisqacha shu ibora bilan ham ta’riflash mumkin.
Jamoa uchun suzilgan kecha
Le Clos yakuniy rekordga yakka o‘zi emas, jamoasi bilan bordi. U estafetadan so‘ng sheriklarini alohida ta’kidladi:
“Yigitlar va qizlar qanday suzishdi… yuraklarini havzaga tashlashdi. Ular pastga tushishdan oldin ‘buni Chad uchun qilamiz’ deyishardi, bu men uchun dunyodagi hamma narsadan qadrli.”
Bu gaplar uning rekordidan ham ko‘proq narsani ko‘rsatadi: u endi nafaqat medal to‘plovchi yulduz, balki avlodlar almashinuvida ramzga aylangan yetakchi.
London havzasidan tarixga
Le Clos ismi sport olamida ilk bor katta harflar bilan 2012-yil London Olimpiadasida yozildi. U o‘sha mashhur 200 metrga kapalak uslubida suzish finalida Michael Phelps’ni atigi 0,05 soniyaga ortda qoldirib, oltin medalni tortib olgan edi.
O‘sha paytda Phelps 14 karra olimpiada chempioni bo‘lgan, 200 metr kapalakda esa 2001-yildan beri yengilmagan. Butun suzish olami uni bu masofaning mutlaq hukmdori deb bilardi.
Le Clos esa bu hukmronlikni bitta finish zarbasi bilan buzdi.
Keyingi yillarda u Rio-2016 Olimpiadasida ham medallar oldi, so‘ng Tokio va Parij o‘yinlarida ham ishtirok etdi. Har safar u yana bir bor o‘zini qayta kashf qilishi, yosh raqiblar bilan kurashishi, tanasi va yoshi bilan bahsga kirishi kerak bo‘ldi.
Oldinda — beshinchi Olimpiada?
Bugun u Hamdo‘stlik o‘yinlarining eng ko‘p medal olgan sportchisi. Ammo Le Clos uchun bu yakun emas. U ochiq aytgan: maqsad — ikki yildan so‘ng Los Angeles’da beshinchi Olimpiadaga yo‘l olish.
Bu yo‘l oson bo‘lmaydi. Yangi avlod suzuvchilari havzani egallab bormoqda, tanasi esa 18 yoshli yigitnikidek tez tiklanmaydi. Lekin Le Clos karerasining har bir bosqichida bir narsani isbotlab kelgan: u chekinmaydi.
Savol endi bitta: u Los Angeles havzasida ham o‘z tarixiga yangi sahifa qo‘sha oladimi yoki bugungi 21-medal — uning afsonaviy yo‘lining eng baland cho‘qqisi bo‘lib qoladimi?
