Angliya Florida sari: yarim sog‘liq va xavfli imtihon

Meksikaga qarshi Azteca stadioni Angliya uchun faqat sinov emas, hisob-kitob kuni ham bo‘ldi. Balandlik, bosim, shovqin – hammasi ustiga borib, endi jarohatlar ro‘yxati ham cho‘zilib bormoqda. Ammo bu jamoa hanuzcha chempionlik yo‘lidan chekinmadi. Florida shanba kuni navbatdagi imtihon bo‘ladi.

Himoya: charchagan oyoqlar va ingichka chiziq

Azteca safaridan keyin lagerda muz xaltalar ko‘paydi. Marc Guehi zarbadan tiklanmoqda, o‘yin oxiriga borib esa bir nechta futbolchining oyog‘i “og‘ir”lashgani ko‘rindi. Eng katta xavotir – Reece James. Uning son orqa mushagi deyarli doim xavf ostida. Baribir, u yana maydonga qaytishga tayyorlanmoqda.

O‘ng qanot himoyasi endi yanada murakkab masalaga aylandi. Jarell Quansah ikki o‘yinlik diskvalifikatsiyani oldi, bu esa variantlarni keskin qisqartirdi. Quansah Meksikaga qarshi bahsda maydondan chetlatilguniga qadar ishonchli o‘yin ko‘rsatgandi, shu bois diskvalifikatsiya muddati atrofida bahslar bo‘ldi. Angliya VAR jarayoni xato bo‘lgani haqidagi xabarlar fonida diskvalifikatsiyani bekor qildirishga urinayotganiga qaramay, hozircha uni yo‘qdek rejalashtirishga majbur.

Shu fon’da Reece James yana markazga chiqadi. U to‘liq mashg‘ulotlarda, hammasi joyida, deyishadi. Ammo bu ssenariyni nechanchi marta eshityapmiz? Baribir, Angliya uchun hozircha eng mantiqiy yechim – shu.

Markazda esa Ezri Konsa nomi alohida turibdi. Erling Haalandni to‘xtatish – deyarli imkonsiz vazifa, ammo Konsa bu jumboqqa yaqinlashgan kam sonli markaziy himoyachilardan biri. Statistika o‘z-o‘zidan gapiradi: Premier League doirasida Haalandga qarshi besh o‘yinda u atigi bir marta gol o‘tkazgan, jami 406 daqiqa ichida. Bu faqat tizim masalasi bo‘lishi mumkin, balki Haaland shunchaki Aston Villa’ga qarshi o‘ynashni yoqtirmas. Lekin Angliya uchun bu aynan kerak bo‘lgan juftlik bo‘lishi mumkin.

Chap qanotda esa nihoyat Nico O’Reilly himoyaviy “tish” ko‘rsatdi. Uning hujumdagi sifati, Anthony Gordon bilan o‘zaro tushunishi allaqachon ayon edi. Meksikaga qarshi o‘yinda esa u chap tomonni ishonch bilan yopdi, to‘g‘ri, noqulay vaqtda sariq kartochka olib, 72-daqiqada almashtirildi. Shanba kuni u qaytishi kerak. Bu safar to‘liq 90 daqiqa – maqsad shunday.

Dan Burn, Djed Spence va John Stones ham variatsiyalarni ko‘paytirib turibdi. Himoya chizig‘i qog‘ozda ingichka ko‘rinsa-da, tajriba va moslashuvchanlik bu kamchilikni qisman yopib turibdi.

Pickford nihoyat uyg‘ondi

Turnir boshidan buyon Jordan Pickford ko‘proq savollarni, kamroq javoblarni taklif qilayotgandi. Ish ko‘p bo‘lmagani rost, lekin bo‘lgan paytda ham xatolar ko‘rinib qoldi. DR Congo’ga qarshi ilk pley-off o‘yinida kutilmagan golni qaytarib qolishi mumkin edi. Ghana’ga qarshi bahsda ham ishonchsizlik sezildi. Croatia bilan o‘yinda esa Thomas Tuchel undan to‘pni tezroq aylantirishni talab qilib, ochiqchasiga tanqid qildi.

Azteca esa hammasini o‘zgartirdi. Meksikaga qarshi o‘yinda Pickford qahramonga aylandi. Raul Jimenezni to‘xtatgan uchta katta seyv, beshta musht bilan chiqarilgan to‘p va so‘nggi yarim soatni deyarli to‘pni tepib tashlash, yumalatib yuborish bilan o‘tkazdi. Futbol ibodatxonalaridan biri bo‘lgan stadionda Angliyaning orqa chizig‘i aynan uning qo‘lida tik turdi.

Endi esa savol yo‘q: darvoza – Pickfordniki. Va u Florida sari eng yaxshi kayfiyatda yo‘l olmoqda.

Markaz: charchoq, og‘riq, lekin baribir nazorat

Angliya o‘rtachilari deyarli o‘z-o‘zidan shakllanib bo‘ldi. Bu uchlikni buzish qiyin. Anderson ideal tayanch yarim himoyachi emas, lekin muvozanat beradi. Man City uning uchun katta pul to‘laganini eslatadigan epizodlar tobora ko‘paymoqda. Hali ham “katta o‘yin” kutilyapti, lekin har safar 7/10 darajasida ishonchli o‘ynaydigan futbolchidan shikoyat qilish qiyin.

Declan Rice esa Azteca’dagi 90 daqiqadan keyin charchoqning tirik timsoliga aylandi. Balandlik, temp, raqib bosimi – u o‘zini maydonda ayamasdan, oxirigacha yugurdi. Bir necha oydan beri son orqa mushagidagi muammo bilan o‘ynayotgani sir emas, bu jarohat ham unchalik ehtiyotkorlik bilan boshqarilmayotganga o‘xshaydi. Uning “bak”i deyarli bo‘shab qolgan, lekin baribir sifatdan yutqazmayapti. Shuning uchun ham u tarkibda bo‘ladi. Hali ham bo‘lishi shart bo‘lgan futbolchi.

Qanotlar: Gordonning yuksalishi, Saka og‘riq bilan yugurmoqda

Meksikaga qarshi g‘alabaning yashirin qahramoni – Anthony Gordon. U nafaqat orqaga qaytib, himoyaga katta yordam berdi, balki Angliyaga eng zarur bo‘lgan bo‘shliqni bergan penalti ham aynan uning ishidir. Marcus Rashford bilan yoz bo‘yi davom etgan ichki raqobatda hozircha Gordon ustun kelyapti.

Rashford baribir variant bo‘lib qoladi. U maydonga tushgan paytlarida ta’sirchan o‘yin ko‘rsatdi, yangiroq oyoqlar, keskinlik, to‘satdan portlash – bularning bari murabbiy uchun jozibali. Lekin hozircha forma hamma narsadan muhim, Gordon esa ayni damda o‘zining eng yaxshi futbolini namoyish etmoqda.

O‘ng qanotda esa Bukayo Saka tom ma’noda og‘riq bilan yashamoqda. Uning har bir yugurishi tomoshabinga ham noqulaylik tug‘diradi: dastlab 45 daqiqa yorqinlik, keyin sekin-asta oqsash, lekin baribir maydonda qolish. Shunga qaramay, u hamon farq qiladigan futbolchi. O‘tgan yakshanba kuni Bellinghamning birinchi goliga bergan golli uzatmasi nafis edi. Saka sog‘lom bo‘lgan paytda Angliyaning eng zo‘rlaridan biri, hatto yarim sog‘lom bo‘lsa ham, o‘yin taqdiriga ta’sir o‘tkaza oladi.

Variantlar ko‘p, vaqt esa kam

Morgan Rogers hali o‘zining eng yaxshi o‘yinini ko‘rsatgani yo‘q. Florida, ehtimol, aynan uning kuni bo‘lishi mumkin. Zaxirada esa yana bir nechta shakl, boshqa tizimlar, boshqa pressing balandligi yotibdi. Angliya tarkibi charchoq va jarohatlarga qaramay, kombinatsiyalar bo‘yicha boy.

Endi savol bitta: bu yarim sog‘lom, lekin xarakterli jamoa Florida issig‘ida yana bir qadam tashlay oladimi – yoki Azteca’dagi mashaqqatlar ularning eng so‘nggi zaxirasini ham yeb bo‘ldimi?