Andrey Santos transferi haqida bahslar: Butt va Scholes fikrlari
Manchester United yozgi qayta qurilishning markaziga aylangan Andrey Santos transferi atrofida allaqachon bahslar girdobida qoldi. Klub tibbiy ko‘rikdan muvaffaqiyatli o‘tgan braziliyalik yarim himoyachi uchun 50 million funtlik paket bo‘yicha hujjatlarni imzolab bo‘ldi, Fabrizio Romano esa kelishuvni yakuniy bosqichga yetganini aytib bo‘ldi. Shartnoma 2031-yilgacha, qo‘shimcha opsiya bilan.
Ammo bu summa va bu darajadagi ishonch hamma uchun ham ishontiruvchi emas.
Butt: “50 millionga skamyada o‘tiradigan o‘yinchi emas”
Old Trafford o‘rtasini yillar davomida boshqargan Nicky Butt yangi transferga nisbatan iliq munosabat bildirishdan yiroq. U “Paddy Power” bilan suhbatda aynan nimadan xavotir olayotganini ochiq aytdi.
Uning fikricha, muammo avvalo narxda.
Butt shunday deydi: agar Santos 25–30 million funt atrofida tushganida, buni “squad”ni chuqurlashtirish, raqobatni oshirish uchun mantiqli qadam sifatida qabul qilish mumkin edi. Klubga faqat asosiy tarkibdagilar emas, balki skamyada ham saviyali o‘yinchilar kerakligini u bir necha bor ta’kidlab kelgan.
Lekin bu yerda gap 50 million haqida ketmoqda. Bunday pulga olingan futbolchi zaxira uchun emas. U darhol asosiy tarkibga kirishi, jamoani darhol kuchaytirishi kerak.
Butt Santosni bir necha marta o‘ynaganini ko‘rganini aytadi, ammo uni “vau” dediradigan, to‘p bilan mahorati yoki jismoniy qudrati bilan ajralib turadigan jihatni hali ko‘rmagan. Transfer esa uning uchun mutlaqo kutilmaganda paydo bo‘ldi: yo bu skautlar tomonidan haqiqiy “geniallik” bo‘lib, “keyingi katta yulduz” uchun oldindan 50 million to‘lanmoqda, yo bo‘lmasa, bu xavf darajasi juda baland bo‘lgan garov.
Butt bitta faktni alohida urg‘ulaydi: Santos o‘tgan mavsumda 10-o‘rinda tugatgan Chelsea safida atigi 13 ta o‘yin boshlang‘ich tarkibda maydonga tushgan. Bu, uning nazarida, “katta klub uchun tayyor” degan signaldan yiroq.
Shunga qaramay, u eshikni butunlay yopmaydi: “Adashgan bo‘lsam, xursand bo‘laman. Kelsin, hammani lol qoldirsin,” deydi u.
“United vaqt yo‘qotolmaydi” – sabr emas, darhol natija kerak
Buttning asosiy xavotiri – vaqt omili. Uningcha, Manchester United hozirgi bosqichda “bir-ikki yil moslashib olsin” deb kutib o‘tira olmaydi.
U misol sifatida Elliot Anderson, Matheus Fernandes va Sandro Tonali kabi nomlarni tilga oladi. Ularning barchasi, deydi Butt, Premyer-ligada allaqachon o‘zini “o‘n yillik tajribaga ega”dek tutayotgan futbolchilardek ko‘rinadi. Santos esa hali 10 ta o‘yindan ham kam tajribaga ega.
Shu bois bu transferni u “potensial uchun to‘lov” deb baholaydi. Tayyor, isbotlangan futbolchi o‘rniga istiqbolga sarmoya. Bu o‘z-o‘zidan yomon emas, lekin klubning hozirgi holatida xavfli.
Buttning fikricha, agar United yozda 100 million funtlik darajadagi yana bir markaziy yarim himoyachini olib kelsa, Santos transferi mantiqiyroq ko‘rinadi: asosiy yukni ko‘taradigan yulduz yoniga vaqt beriladigan yosh futbolchi. Shunda tushunarli.
Ammo agar braziliyalik “chuqur suvga tashlangan” holda darhol eng yuqori bosim ostida o‘ynashga majbur bo‘lsa, bu boshqa hikoya. Butt aniq aytadi: klubning hozirgi holatida bir-ikki yil moslashishga, xatolar orqali o‘sishga vaqt yo‘q. Yangi kelganlar darhol yuqori tezlikda ishga tushishi kerak.
Aks holda, u Manuel Ugarte misolini eslatadi: katta umidlar, katta pul, lekin eng yuqori darajada kutilgan natija ko‘rinmaydi.
Scholes: “Bu transfer hayajon uyg‘otmayapti”
Nicky Butt bilan birga o‘sha oltin avlodning yana bir vakili – Paul Scholes ham bu kelishuvdan ilhom olayotgani yo‘q. U “The Good, The Bad & The Football” podkastida o‘z fikrini yashirmadi.
Scholesning birinchi savoli sodda: nega Chelsea 22 yoshli yarim himoyachidan voz kechmoqda?
U bozorni ko‘zdan kechirar ekan, variantlar unchalik ko‘p emasligini tan oladi. Sandro Tonali allaqachon Tottenham safiga o‘tdi. Bruno Guimaraes – Scholes uchun juda yaxshi futbolchi, lekin u Manchester United o‘yin sur’ati va “oyoqdagi tezlik” talablari uchun to‘liq mos kelmasligini aytadi; ustiga ustak, braziliyalikning o‘zi Arsenal tomon og‘ayotgan ko‘rinadi.
Shu fon’da Crystal Palace yarim himoyachisi Adam Wharton nomi paydo bo‘ladi. Scholes uni “yaxshi futbolchi” deb ataydi va to‘g‘ri narxda olinishi mumkin bo‘lgan variant sifatida ko‘radi. Ammo u ham “ideal yechim” emas. Faqat bozor sharoitida mavjud bo‘lgan, nisbatan mantiqli yo‘l.
“Biror narsa qilish kerak,” deydi u. Bu jumla hozirgi United holatini aniq tasvirlaydi: markaziy o‘yinchilar yetishmaydi, raqobat oldinda, vaqt esa siqilgan.
“Sotish uchun emas, hozir uchun futbolchi kerak”
Scholes yana bir nozik nuqtaga tegadi: klubning yuqori boshqaruv darajasidagi qarorlar.
Uningcha, oxir-oqibat transfer nishonlarini tanlayotganlar – aynan tepadagi rahbariyat. Ular esa Andrey Santosni kelajakda qayta sotish qiymati yuqori bo‘lgan aktiv sifatida ko‘rayotgandek taassurot qoldirmoqda.
Scholes bunday yondashuvni qabul qilmaydi. Manchester United, deydi u, hozir natija beradigan futbolchilarni sotib olishi kerak. Bu klub uchun “sell-on value” emas, darhol maydonda farq qiladigan sifat birinchi o‘rinda turishi lozim.
Kelasi mavsumda klubni yana bir og‘ir sinov kutmoqda: Chempionlar Ligasi. Uch kunda bir o‘yin, yuqori intensivlik, rotatsiyasiz iloj yo‘q. Scholes shuni ochiq aytadi: agar yarim himoya chuqurligi ta’minlanmasa, bu taqvim “dahshatli” bo‘ladi.
Santos ana shunday sharoitda kelmoqda: katta narx, katta bosim, katta shubhalar. Endi savol bitta – u bu ishonchsizlikni o‘z foydasiga aylantira oladimi yoki Old Trafford uni navbatdagi xavfli eksperiment sifatida eslab qoladimi?






